Şeytan belki asırlarca Allaha secde etti de sonunda ne oldu?

157
Aşkla İmtihan

-Hocam ben uzun zamandır zikir çekiyorum. 100 estağfirullah. 7 salavat . 131 yaallah. 131 yarahman. 131yarahim. 131selam ruhani varlıkları görmek istiyorum ama nerede yanlış yapıyorum? Bir türlü göremiyorum.

-Kuranın bir suresinin manasını bir gece çalışırsanız bir sene yazdığınız gibi zikir çekmekten çok daha büyük sevap alırsınız kanaatindeyim. Zikirlerinizi saymayın. Allah’ın karşısına şu kadar çok zikrettim diye mi çıkacaksınız? Sayının kalbinizi gölgelemesine, zikri yürekten koparıp dilde kurutmasına izin vermeyin. Ne kadar çok ibadet ettiğinin matematiğini tutmak müminin vicdanına nasıl sığıyor? Yüreğiniz sabah akşam bütün boş anlarında Allah’a sevgi, saygı, bağlılık, arayış halinde olsun ama zikirlerinizi saymayın. Zikrin lafzından sıyrılıp manasına yönelin. Zikrin manasını bir kez hissetmek lafzını bin kez söylemekten üstündür.

Ruhanileri görürseniz ihlasınızı kaybedip kendinizi bir şeylere ermiş zannederek şeytanın tuzağına düşebilirsiniz. Yüce Allah’ın peygamberlerine bile sınırlı şartlarda izin verdiği tecrübelere talip olmak bizim edebimize aykırıdır. Asla öyle bir arayışı önermem mümin kardeşlerime. Görenin kalbi dayanır mı bilmem, ama dilini tutması şarttır. Sonra ruhani diye şeytanları cinleri görme ihtimalini de hesapta tutmalıdır. Kimse kalbinin yeterince olgunlaştığını sanmasın. Nice dindarlar uçurumdan yuvarlandılar.

Şeytan belki asırlarca Allaha secde etti de sonunda ne oldu? Meleklerden üstündü de sonu nereye vardı? Allaha yaklaştıkça yaklaştı ve o yakınlıktan “ben de önemli biriyim.” havalarına girip sonunda Allaha kafa tutmadı mı? Bu dünyaya geliş amacımız Rabbimize sevgimizi, arzumuzu, bağlılığımızı derinleştirmek ve onun emrettiği gibi olmaya çabalamaktır. Allah’ın ilk emri oku, ilim edin olduğu halde şu müminlerin yüzde kaçı ilim açlığı yaşıyor Allah aşkına? Tamamına yakınımız taklit ehli olmuşuz. Kuranın daha ilk emrinin ardından kaçımız koşuyoruz? Allah’ın emirlerine böyle yapmamızın sonucunu görüyor ümmet şimdi…